Jak zostać przedsiębiorcą – ocena własnych umiejętności

Decyzja człowieka o założeniu własnej firmy powinna być poprzedzona oceną słabych oraz mocnych stron specyficznej logiki działalności gospodarczej. Przyszły sukces firmy zależy przede wszystkim od poziomu motywacji do samodzielnego prowadzenia firmy.

Osobom kreatywnym oraz otwartym dużo łatwiej jest zostać przedsiębiorcą niż ludziom, którzy są wstydliwi i mają problemy z komunikacją z innymi. Ci drudzy oczywiście też mają szansę stać się dobrymi przedsiębiorcami i zrealizować marzenia o własnej firmie, ale muszą jednak wiedzieć, że dążenie do tego będzie dla nich bardzo trudne, ponieważ oprócz trudności zewnętrznych, z którymi mają problemy początkujący przedsiębiorcy (księgowość, negocjacje, marketing czy chociażby założenie konta dla firmy  itd.)  będą musieli zmierzyć się z dodatkowym wysiłkiem, mianowicie pracą nad samym sobą.

W praktyce istnieje kilka podstawowych cech, które mają wpływ nad odniesieniu sukcesu w biznesie, a są to konsekwencja, zdecydowanie, elastyczność, komunikatywność, pomysłowość, pracowitość, inicjatywa oraz zdolność do podejmowania ryzyka.

Głównymi czynnikami do podjęcia własnej działalności gospodarczej są natomiast chęć stworzenia sobie miejsca pracy, poczucie niezależności, zarabianie większej ilości pieniędzy zamiast życia na szybki kredyt oraz chęć samorealizacji. Im nasze motywacje są silniejsze tym łatwiej jest nam wykształcić w sobie brakujące umiejętności.

Podstawą rozważań na temat podejmowania własnej działalności gospodarczej są kwalifikacje formalne oraz nieformalne. Kwalifikacje formalne muszą być potwierdzone świadectwami, dyplomami lub certyfikatami), natomiast kwalifikacje nieformalne to takie, które zostały nabyte w toku życiowej aktywności.

Również stan zdrowia powinien mieć duży wpływ dla potencjalnego przedsiębiorcy. Osoby, które są słabe fizycznie powinny starać się dopasować taki rodzaj i zakres działalności, aby nie mieli problemu z ich realizacją. Człowiek, który zostaje szefem firmy musi pamiętać, że od tej chwili jest zdany tylko na siebie. Nikt mu nie powie co ma robić, a wręcz przeciwnie – współpracownicy będą oczekiwali od niego instrukcji oraz poleceń.